Auteur: Gerco Grevers

Zijn vader vond het geen echt beroep, de leraren op school stimuleerden hem aanvankelijk ook niet, maar uiteindelijk is Bart Moeyaart toch schrijver geworden. Met dank aan pesters op school.

  Op zondag 17 oktober heeft Deventer Literair Oek de Jong te gast gehad. Dat is niet onopgemerkt voorbij gegaan. De Jong zorgde samen met interviewer Ivan Borgstijn voor een zeer levendige middag.

Een jaar lang geen fysieke bijeenkomsten. Bijna niet voor te stellen. Maar een jaar na Auke Hulst trapte Adriaan van Dis af, nu hopelijk voor een lange serie bijeenkomsten waarbij we elkaar weer kunnen ontmoeten. Zondag 19 september hopen we dan ook te markeren als een omslagpunt.

Het was een plek waar het joodse leven verborgen had moeten blijven, maar uitgerekend onder haar eigen bureaustoel opende zich het luik naar een meeslepende familiegeschiedenis. “Jij geeft ons de stem van onze moeder terug”, zei een van de kinderen van de zussen Janny en Lien Brilleslijper.

Het was een verhaal dat zijn aandacht had getrokken: tijdens het bouwen van een suikerfabriek in Ethiopië zouden de Twentenaren voor talrijk nageslacht hebben gezorgd, inclusief opa Frans. Maar Jaap Scholten ging richting het Ethiopische Tigray en vond geen bewijs voor deze stelling. De beloofde Ethiopische neefjes en nichtjes waren niet te vinden.

Niet vanuit Nederland, niet vanuit zijn huis in Rusland, maar vanuit een familiehuis in Frankrijk sprak Pieter Waterdrinker tot de toehoorders en belangstellenden uit Deventer. Te midden van de opkomende narcissen en krokussen. “Leuk want dat maak je met de Russische winter niet mee.” Een korte terugblik op zondagmiddag 14 maart jl.

Zondag 20 september was het Indian Summer, zoals Indian Summer ooit bedoeld moet zijn geweest: een streling voor de geest, een streling voor het lichaam. De verleiding om buiten te verpozen school overal. Doch de leden van Deventer Literair wisten waar hun doel lag deze zondagmiddag: schrijver Auke Hulst was te gast te midden van…

Het was avond, het was donker en het woei verschrikkelijk. In de Oude Mariakerk vreesden de aanwezigen even voor het ergste. Maar dat bleek niet nodig te zijn. Met een lichte vertraging verscheen schrijver Peter Buwalda alsnog ten tonele. En dat was niet voor niets: hij gaf een indringend inkijkje in zijn eigen schrijversleven.